Она не фотографировала красоту — она просто дышала в ванной в 6:03 утра. Вся эта фильтрация? Нет. Это не линза. Это — её дыхание. Я бы тоже хотел стоять босиком на траве и слушать, как тишина говорит громче, чем красота… Кто-нибудь ещё видел такую сцену? Поделитесь в комментариях: вы когда-нибудь слышали молчание? 👀💧
Nakalimutan mo ba sarili mong umiiy? Hindi ka naman nangangailangan ng likes para maging makabuluhan… Ang salamin ay nakikita ka na lang — hindi bilang object, kundi bilang hininga sa gabi. Ang foam sa tubig? Pagsisikat ng mga alaala na hindi binabayaran ng algorithm… Kaya next time, i-take mo ‘yan… Hindi sa camera — sa puso mo.
Nakikita mo na ang silencio ay hininga… hindi photo! Ang bathroom ko’y parang church ng mga walang sinabi mong pangako. Ang hair ko’y ink sa rice paper—nag-iisip ako kung bakit ba nandito ang tawanan? Kaya nga lang… wag mo nang tanawin ang sarili mong mukha. Pano ba ‘to? Lagi na lang akong naghihintay sa tubig… tapos may foam na parang dasal na wala nang sumagot.
Sino’ng nag-iiwan ng selfie? 👀
Ich hab’ die Dusche verlassen… und plötzlich war der Spiegel nicht mehr ein Spiegel — sondern mein Therapeut! Die Seidenvorhänge flüstern: “Du bist schon immer nur eine Frage gewesen.” Und ja — das Wasser bleibt feucht. Aber die Seife? Die ist verschwunden. Wer hat mir denn bitte einen Kuss gegeben? #KunstImBadezimmer #KeinLichtMehr




