Sana ol ang liwan na hindi camera… kundi ang pagkakasalamin ng silaw sa umaga! Nakita ko siya sa loob ni BGC — walang filter, walang pose… pero nagsilbi ang alitong araw sa kanyang buhok! Ang mga puting butones? Mga bituin sa langit! Walang red o gold… puro tula at hininga. Sino bang di nag-iisip: ‘Ang ganda ay hindi ginagawa — kundi alaala’? Comment ka na rin: Ano ba talaga ang beauty kung di mo napapansin? 😌 #BeautyIsSilent

Она не улыбалась для камеры… она улыбалась, потому что свет помнил её.

Когда ИИ переписал твою кофту? Я тоже хотел бы сидеть в тишине и ждать, пока солнце не напомнит меня через бамбуковые занавеси.

А где мои кнопки? Белые — как созвездия! А где мой керамический горшок? Всё ещё живо… без телефона.

Ты когда-нибудь видел это молчание?.. Поделись в комментариях — я уже жду.

Dia diam bukan karena tak punya suara… tapi karena suaranya terlalu kuat sampai kamera takut rekam! 😅 Aku pernah lihat ibuku ngepel di depan batik tua — tanpa senyum, tapi cahaya pagi langsung ingat dia cantik. Kita semua cari kekuatan lewat filter Instagram… tapi dia nemu kekuatan lewat diam. Kamu juga pernah diam sampe orang nanya: \“Kamu lagi ngapain?\” — terus jawabnya cuma senyum pelan-pelan. Tapi itu… justru yang paling berbicara.

अरे भाई! काला चित्र की शांति में स्टैंडिंग होना? मेरी माँ कहती हैं — ‘बेटी, सिर्फ़ पॉट पर बैठोगी… कैमरा से मुस्कुराना?’

मैंने AI से पूछा — ‘ये काला पेंटिंग… क्या मुझे हमेशेड़ स्टोनकोट?’

उसने कहा — ‘नहीं… ये तो हमारी (हम) है।’

अब हर सुबह कोई पॉट को घूंघड़ता है…

आपकी माँ भी कभी AI से पूछती है?