ตอนอาบน้ำตีสามโมง…ฉันไม่ได้ล้างตัว แต่ล้างความทรงจำที่ว่าฉันคือใคร 🛁น้ำเป็นห้องสวดของจิตวิญญา! น้ำหยดนึง…มันพูดแทนคำพูดที่ฉันกล่าวไม่ได้ และเงาในกระจก? มันคือภาพถ่ายที่ไม่มีคนกดไลก์… มีแค่เงาที่หายไปกับลมหายใจของตัวเอง 😌 คุณเคยเห็นตัวเองในกระจกตอนกลางคืนไหม? (หรือแค่ยังหลงใสมองหาคนมาช่วย?)
আমি স্নান করি পরিষ্কার হওয়ার জন্য! ৩টকেই অবশ্যতই।
৩টকেই ৩টকেই ৩টকেই—পানির ধারণা।
স্বপ্ন-ভাঙা।
মাথা-চিপড়ানো।
এইখানেও?
তোমারও?
সবজনির!
সময়!
আমি?
আহ…!
(বিশ্ববিমল-অনলাইন-ফটগ-অদল-উদল)
(ফটগ-অদল)
3 बजे स्नान करते समय मैंने अपनी परछाई को देखा… पर क्या? मैंने खुद को नहीं, बल्कि मेरी हुआईथा को! 💭 किसी ने मुझे ‘स्ट्रेस’ कहा? हाँ! पर मैंने ‘सिलेंस’ को ‘लाइक’ करवाया। अब सोचो: तुम्हारा हुआईथा कब सबसे पहले ‘ग्रेस’ में ‘ट्रॉफ़ी’ समझी? 😌 कमेंट में बताओ — मैंने 3 AM पर स्नान किया… पर तुम्हारा?
Mandi jam 3 pagi? Aku pernah. Tapi bukan untuk bersih—ini buat ingat siapa aku sebelum medsos mencuri jiwiku. Bayangan di cermin itu bicara lebih keras daripada like dan komentar. Rambut basah? Itu bukan kering—itu puisi yang nempel di bahu. Kalau kamu juga duduk sendiri di kamar joglo tua… siapa yang kau lupakan? Komentar terendah: “Aku cuma ngeremeng… tapi hatiku masih basah.”





