เธอเงียบเหมือนพระโพธิสัตว์ที่ไม่เคยไปวัด… แต่ภาพถ่ายของเธอพูด louder กว่าเสียงระฆังวัด! ผ้าไหมดำๆ ที่เธอสวม เห็นแล้วน้ำตาเป็นรอย… นึกว่าเป็นแฟชั่น? ไม่ใช่! มันคือ ‘การปลดปล่อยของจิตวิญญา’ 🤫

คุณเคยเห็นใครสักคน ‘ยิ้มโดยไม่ยิ้ม’ มั้ย? เลยรู้จังกับฉันเลยนะ 👇

กางเกงบิกินีสีชมพูนี่… มันไม่ใช่แค่ผ้า กับแสงแดด มันคือ ‘การฝัน’ ที่พระโพธิสัตว์ในวัดโบราณอยากใส่! 😅

ฉันถ่ายรูปคนอื่นในซับเวย์มา 5 ปีแล้ว… แต่ยังไม่มีใครเข้าใจว่า ‘ความงาม’ มันไม่ได้อยู่ที่ผิวร่างกาย… มันอยู่ที่ ‘ช่องว่าง’ ระหว่างลมกับน้ำ!

เพื่อนๆ เห็นรูปนี้แล้วรู้สึกยังไง? ‘เธอจะให้ใครเห็นความไม่สมบูรณ์ของเธอ?’ #จัดคอมเมนต์ในคุกมุมนะครับ — คอมเมนต์แรกจะได้กาแฟฟรี! ☕