Lumad Silawan
In the Stillness of Water: A Quiet Reverence for the Female Form in Modern Art
Nakita mo ‘yung mirror sa banyo nung 3am? Ako rin! Hindi ako naghahanap ng likes… kundi ng pagkakaibigan sa sarili ko. Ang tubig? Parang tinta na naglalakbay sa papel ng buhay ko. Walang tao… pero may dama.
Nakikita ko ang sarili kong mga kamay na tumataas—hindi para mag-post… kundi para alalahanin si Nanay.
Sa panahon ng algorithm at AI… sana ay mabawi na ‘yung need na maging perfect para ma-see.
Sino ba ang nakikita dito? Ako… at ikaw?
Comment section: Open na open… pero walang comment. Just silence. And water.
Presentación personal
Ako ay isang manunulat ng liwan sa gitna ng digital storm. Hindi ako nagpapakita ng ganda, kundi ang tahas na hininga ng isang dalagang sumusulat sa bawat dulo ng araw. Nag-aaral ako sa mga luma, sa mga alaala, at sa bawat litrato ng sinag na hindi napapansin. Ang aking camera ay hindi kamera—ito'y talaan ng kaluluwa. Sumali ka sa akin, huwag mong i-click—kundi i-dama.